جملات زیر، قطعه ی بسیار مشهوری از پابلو نرودا شاعر مشهور شیلیایی است:
 

به آرامی آغاز به مردن می کنی اگر سفر نکنی،اگر چیزی نخوانی،
اگر به اصوات زندگی گوش ندهی،
اگر از خودت قدردانی نکنی. 

 
به آرامی آغاز به مردن می کنی
زمانی که خودباوری را در خودت بکشی،
وقتی نگذاری دیگران به تو کمک کنند


 

به آرامی آغاز به مردن می کنی
اگر برده عادات خود شوی،
اگرهمیشه از یک راه تکراری بروی... 

 
اگر روزمرگی را تغییر ندهی
اگر رنگ های متفاوت به تن نکنی،
یا اگر با افراد ناشناس صحبت نکنی
 
 
تو به آرامی آغاز به مردن می کنی
اگر از شور و حرارت،
از احساسات سرکش،
و از چیزهایی که چشمانت را به درخشش وا میدارند
و ضربان قلبت را تندترمی کنند،
دوری کنی...


 

تو به آرامی آغاز به مردن می کنی
اگر هنگامی که با شغلت، یا عشقت شاد نیستی، آن را عوض نکنی


 

اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر نکنی
اگر ورای رویاها نروی،
اگر به خودت اجازه ندهی
که حداقل یکبار در تمام زندگیت
ورای مصلحت اندیشی بروی....


 

امروز زندگی را آغاز کن!
امروز مخاطره کن!
امروز کاری بکن!


 

نگذار که به آرامی بمیری...
شادی را فراموش نکن!